همسر بی‌تفاوت

    بی‌تفاوتی آفتی است که ممکن است هر رابطه بلند مدتی را دست کم یک بار گرفتار کند، زندگی مشترک که دیگر جای خود دارد. انسان وقتی از جانب افراد مهم زندگی خود طرد می شود تصورش از خود به هم می‌ریزد، احساس می کند جذابیتش را برای فرد طرد کننده از دست داده و دیگر مثل سابق برای او ارزشمند نیست.

    بدیهی است دیری نمی پاید که شادی و نشاط از زندگی چنین فردی رخت بر بسته و او در چنگال دیو هفت سر رنجش، خودخوری، احساس رهاشدگی، خشم، افسردگی، اضطراب و کناره گیری متقابل از فرد طردکننده گرفتار خواهد شد.

    اولین گام برای درک بی توجهی همسر این است که مطمئن شده باشید که بی‌توجهی همسرتان به دلیل شراط پیش آمده نا مرتبط با شما نیست. اگر موارد زیر اتفاق افتاده است، آنها را به حساب بی توجهی و بی‌تفاوتی همسرتان نسبت به شما نگذارید:

    – فشار اقتصادی روی خانواده شدید شده است!

    – مدتی است که همسرتان از کار اخراج شده است!

    – یکی از نزدیکان شما مریضی سختی را سپری می کند!

    – یکی از نزدیکان شما به تازگی به رحمت خدا رفته است!

    – مدتی است که درگیری های شغلی او بسیار زیاد شده است!

    – کمتر از ۳ ماه است که احساس می کنید او بی توجه شده است!

    – و …

    بسیاری از مواقع ذهن انسان آنقدر درگیری پیدا می کند که از پرداختن به همسر، غافل می شود و این در زندگی زناشویی یعنی جنگ و دعوا! اگر احساس می کنید همسر شما درگیر یکی از موارد بالا یا موارد مشابه شده است، قویا توصیه می کنم به او کمی فرصت دهید!

    ریشه‌‌ی این بی‌تفاوتی را پیدا کنید

    در درمان بی توجهی همسر باید به ریشه ها و علت های اصلی آن بپردازید. سعی کنید کنترل امور زندگی را به دست بگیرید و متوجه شوید چه چیزی جرقه این بی توجهی را روشن کرده است!

    بسیار طبیعی است که تصور کنید، فاصله بین شما و همسرتان تقصیر اوست. در حقیقت، این وضعیت، تقصیر هیچ کس نیست. برای آن که این بازی حق به جانب خاتمه یابد، هر دوی شما باید قبول کنید که در ایجاد مشکل هر چند به طور جزئی نقش داشته اید. این کار را باید زمانی انجام دهید که از لحاظ جسمی و روحی در آرامش کامل باشید.

    برای ایجاد آرامش و نشاط در خود، از افکاری که مولد اندوه و سوء تفاهم و اضطراب یا توهمِ بی عدالتی و توهم قربانی بودن هستند، به طور جدی اجتناب کنید.

    عموما متخصصین، بی توجهی در ازدواج را با کم محبتی یکسان می دانند. زمانی که یکی از طرفین نسبت به همسرش بی محبت باشد، می توان ریشه اصلی را در تربیت خانوادگی او دانست و یا در اجتماعی که در آن بزرگ شده است. خانواده هایی که ابراز محبت را نشانه ضعف می دانند، در آینده باعث می شوند فرزندانشان، تبدیل به همسرانی بی محبت شوند.

    وقتی از همسرتان قبول کنید، برخی از رفتارهای او از تربیت خانوادگی اش به وجود آمده است و او هیچ تقصیری در این بین ندارد، خیلی راحت تر میتوانید او را درک کنید و زمانی که بتوانید او را درک کنید، خواهید توانست به او کمک کنید و مشکل بی توجهی او را حل کنید.

    آیا بی تفاوت بودن همسر را میتوان بهبود بخشید؟

    بهترین راه برای خلاصی از این وضعیت، گفتگو کردن با همسر است. گفتگو با همسر بی‌تفاوت برای اغلب زن یا شوهرهای طرد شده کار آسانی نیست. برخی می ترسند مطرح  کردن این مسئله مسبب آغاز جنگ انفعالی جدیدی از سوی همسر باشد مثلاً او طرد  کننده تر شود. برخی دیگر چون از صحبت های قبلی نتیجه نگرفته اند ترجیح می دهند با سکوت و سکوت و سکوت روز را شب و شب را روز کنند.

    شوهر بی تفاوت,همسر بی احساس,بی تفاوتی شوهر ریشه‌‌ی بی‌تفاوتی همسرتان را پیدا کنید

    گام اول

    به همسرتان بگویید نیاز دارید ساعتی را در خلوت و بدون مزاحم به گفتگو بنشینید و درباره گام های مشترکی که هر دوی شما باید برای بهبود بخشیدن به رابطه تان برمی دارید گفتگو کنید.

    دیدگاهتان نسبت به رفتار او را بیان کنید

    به محض اینکه در جریان گفتگو توجه همسر را به خود جلب کردید، رفتار وی را همان طور که هست، تا حد ممکن شفاف و بدون قضاوت به خودش منعکس کنید. به خاطر داشته باشید میزان آگاهی انسان‌ها از رفتارشان متفاوت است. ممکن است همسر شما جزء افرادی باشد که آگاهی زیادی نسبت به رفتارشان ندارند.

    پس قبل از این که در دادگاه ذهنتان او را به عنوان فردی که از رفتارش آگاه و نسبت به تأثیر آسیب زای آن بی تفاوت است متهم کنید با او وارد صحبت شوید و فواید گفتگو را به او نشان دهید و روشن و واضح به او بگویید که می خواهید چه چیزی تغییر کند.

    نحوه‌ی نگرش او به مسائل را جویا شوید

    اگر نحوه برخورد همسر شما نسبت به پیشنهاد و یا درخواست تغییر، دفاعی است ببینید آیا هستند چیزهایی که ناراحتی از آنها رفتار دفاعی یا احساس کراهت از تغییر را در او تشدید کرده باشد؟

    ممکن است او احساساتی را در خود سرکوب کرده باشد که منشأ اصلی رفتارهای طرد کننده وی باشند. از او بخواهید تا نحوه نگرش خود را نسبت به مسئله پیش آمده توضیح دهد، یا برای بهتر کردن وضعیت پیشنهاد بدهد.

    در راه تغییر همراه و پیوسته گام بردارید

    گمان نکنید که همه تغییرات باید از جانب همسر باشد. سعی کنید درباره تغییرات کوچکی که انجام آن برای هر دوی شما مقدور و ممکن است به توافق برسید و بعد گام به گام به سمت جلو حرکت کنید. برای اینکه مطمئن شوید تلاش مشترک تان برای تغییر ادامه دار است با همسرتان بر سر داشتن یک دوره چک کردن متفاوت و منظم توافق حاصل کنید.

    به همسر بی تفاوتتان فرصت دهید

    اگر حرف زدن با او فایده‌ای نداشت پس سعی کنید به او کمی فرصت بدهید. ما اغلب برای فکر کردن به مسائل‌مان و سبک و سنگین کردن انتخاب‌های‌مان به زمان نیاز داریم. به او زمان بدهید، شاید خودش مشکل را حل کرد و به طرف شما برگشت و از شما بابت صبوری‌تان ممنون خواهد بود. برای حرف زدن او را در منگنه نگذارید و در عوض تمرکز و توجه را به سمت خودتان تغییر دهید و به خودتان بپردازید. به سرگرمی‌های خودتان مشغول باشید و او را موقتا رها کنید.

    گاهی پایان دادن تنها راه است

    اگر همسرتان علی رغم تمام تلاش‌های‌ شما همچنان پشت سد احساسات باقی ماند پس زمان آن است که رابطه‌تان را جدی ارزیابی کنید. اگر ادامه‌ی رابطه با او برای‌تان واقعا ممکن نیست. ما می‌دانیم که ناگهان خاتمه دادن به یک رابطه، توصیه‌ی ایده آلی نیست.

    برای پذیرفتن این واقعیت تلخ و چنین اقدامی به زمان نیاز است. اغلب این اتفاق می‌افتد که حتی بعد از پایان دادن رابطه، زنها خود را در موضع ضعف می‌بینند، پس قبل از اینکه همه چیز را تمام کنید از خودتان بپرسید آیا به اندازه کافی تلاش کرده‌اید دلیل فاصله گرفتن طرف مقابل‌تان را پیدا کنید.

    خودتان را بررسی کنید و ببینید آیا این شما هستید که دسترسی عاطفی به شما ممکن نیست یا همسرتان؟  دقیق و جدی باشید و ببینید آیا درخواست شما را می‌پذیرد و با شما سهیم می‌شود یا بازهم به شما بی‌اعتنایی می‌کند.

    اگر مطمئنید که تمام تلاش خود را برای نجات رابطه‌تان کرده‌اید اما نتیجه‌ای نگرفتید، تنها راه این است که شروع کنید به فاصله گرفتن. باید مطمئن باشید که دیگر نمی‌توانید تنها کسی باشید که برای حفظ رابطه تلاش می‌کند و همسرتان هم باید درک کند که دیگر نمی‌تواند شما را نادیده بگیرد.

    خودتان را دوست داشته باشید

    وقتی که می‌دانید از همسری که احساسی به شما بروز نمی‌دهد چیزی نصیب‌تان نخواهد شد، پس دلیلی ندارد خودتان را وقف او بکنید. دیگر از او محبت گدایی نکنید و کاری کنید که خودتان از انجامش لذت می‌برید. بگذارید متوجه شود که بدون او هم حال‌تان خوب است و وابستگی عاطفی به او ندارید.

    خشکی واژن

    یکی از مشکلات مهم در روابط جنسی، خشکی واژن است که معمولا رابطه‌ای دردناک را به همراه دارد. حتی اگر مرحله‌ی پیشنوازی و تحریک به خوبی انجام شده باشد، باز هم بعد از چند حرکت ساده و معمولی به دلیل اصطکاک زیاد؛ به مشکل بر می‌خورند. در این مرحله شریک جنسی از سوزش اطراف واژن رنج می‌برد.

     

    در این حالت به علت تحریک همراه با سوزش کلیتوریس، ارگاسم به سختی صورت می‌پذیرد. همچنین در این حالت کاندوم هم پس از مدت کوتاهی، خاصیت لیز بودنش را از دست داده و ممکن است دچار پارگی شود. اما جای نگرانی نیست، امروزه محصولات زیادی برای حل این مشکل وجود دارند.

     

    ژل‌های روان کننده جنسی (لوبریکانت)

    استفاده از ژل های روان کننده یا لوبریکانت های مختلف یکی از راه‌های ساده برای افزایش لذت در روابط زناشویی است. همان طور که از اسم آنها پیداست، این ژل ها رابطه زناشویی را روان‌تر و لغزنده‌تر می‌کنند.

     

    استفاده از روان‌کننده حین آمیزش، علاوه بر افزایش لذت دوطرفه، باعث افزایش یکپارچگی و پایداری کاندوم نیز می‌شود. این ژل به بافت بدن آسیب نمیرساند و باعث سقط جنین نمی شود. مسلما زنانی که در دوران بعد از یائسگی هستند، استروژن کمی دارند و نیاز به لوبریکانت بیشتری خواهند داشت.

     

    کاربردهای دیگر ژل لوبریکانت

    ژل روانساز (لوبریکانت) در دیگر موارد پزشکی، همچون معاینات مقعدی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. در معاینات واژینال این ژل از خراشیدگی دیواره واژن توسط وسایل معاینه جلوگیری می نماید. در آزمایشات مقعدی نیز ژل لوبریکانت از آسیب رسیدن به این ناحیه نیز جلوگیری می کند.

     

    در زمینه پزشکی، ژل لوبریکانت به طور معمول در معاینات واژینال و سونوگرافی واژینال مورد استفاده قرار می گیرد. این ژل برای استفاده راحت تر به اسپکلوم یا ابزار سونوگرافی مالیده شده و به پزشک در امر معاینه کمک می نماید.

     

    ژل روان کننده یا مایع روان کننده میتواند کاربرد های متفاوتی داشته باشد مثل امتحان کردن روش ها و پوزیشن‌های جدید در رابطه جنسی و یا حتی لیز کردن سطح بدن برای افزایش لذت و کیفیت رابطه جنسی.

     

    انواع  ژل‌های روان کننده جنسی (لوبریکانت)

    ژل روان کننده واژن,ژل روان کننده جنسی,خرید لوبریکانت راهنمای خرید لوبریکانت

     

    – روان کننده محلول در آب: لوبریکانت‌های محلول در آب مناسب روابط زناشویی همراه با استفاده از کاندوم است و به راحتی قابل شست و شوی است.

     

    – روان کننده‌های رغنی: هرگز از روان کننده ‏های حاوی روغن  همراه کاندوم استفاده نکنید. روغن‌ها به کاندوم‌‏ آسیب جدی می‏‌رسانند. لوبریکانت های روغنی باعث ایجاد سوراخ یا پاره شدن کاندوم میشود که منجر به ابتلا فرد به بیماری‌های مقاربتی احتمالی یا بارداری ناخواسته خواهد شد. لوبریکانت‌های برپایه روغن مانند روغن نارگیل، PH واژن را تغییر داده و شما را در معرض عفونت‌هایی نظیر واژینوز باکتریال قرار می دهند.

     

    – روان کننده سیلیکونی: روان کننده هایی که بر پایه سیلیکون ساخته میشوند نسبت به آن هایی که با آب تهیه میشوند، از پایداری بیشتری برخوردار هستند. این نوع ژل لوبریکانت به همراه کاندوم های لاتکس هم می توانند مورد استفاده قرار بگیرند و همچنین برای برقراری رابطه جنسی در آب گزینه مناسبی هستند. زوجینی که علاقه به برقراری رابطه جنسی در حمام و یا استخر را دارند می توانند از آن استفاده کنند. این لوبریکانت ها معمولا قیمت بیشتری نسبت به لوبریکانت های بر پایه آب دارند.

     

    – لوبریکانت ترکیبی: برخی از ژل‌های لوبریکانت علاوه بر خاصیت روان کنندگی، با ترکیبات متفاوتی که دارند برای کاربردهای دیگری هم مورد استفاده قرار می‌گیرند که در ادامه به معرفی چند نمونه از آن‌ها پرداخته‌ایم:

     

    – ژل لوبریکانت تاخیری که علاوه بر خاصیت روان کننده‌گی با ماده‌ی بنزوکائین ترکیب شده و منجر به تاخیر در انزال و ارگاسم میشود.

     

    – ژل لوبریکانت گرم کننده که علاوه بر خاصیت روان کننده‌گی با ماده‌ی تحریک کننده و گرم کننده جنسی همراه است. که بهتر است پایه آن مواد طبیعی مانند نعنا باشد تا در نهایت سوزش ایجاد نکند.

     

    – ژل لوبریکانت حجم دهنده‌ی آلت که علاوه بر خاصیت روان کننده‌گی با موادی ترکیب شده که منجبر به افزایش گردش خون در بافت عضلانی آلت شده و منجر به افزایش حجم آلت میشود.

     

    از انواع دیگر آن می‌توان به روان کننده های طعم‏‌دار، و تنگ کننده اشاره داشت.

     

    ژل لوبریکانت مقعدی

    ژل لوبریکانت را به عنوان روان کننده مقعدی هم می‌توان استفاده کرد. لوبریکانت هم در واژن جهت رفع خشکی واژن و هم در رابطه مقعدی برای روان سازی استعمال میشود. این ژل یک مدل هست که فقط کارخانه های سازنده آن فرق می کند.

     

    مراقب وجود این عناصر در ژل‌های روان کننده باشید

    • یک عنصر که واقعا باید مراقب آن باشید، الکل و هر چیزی بر پایه الکل است که معمولا به دو حرف OL ختم می شود. شما نیازی به الکل که یک ضد عفونی کننده است در لوبریکانت ندارید، چون باکتری های طبیعی تان را می کشد که منجر به ابتلا به عفونت مخمری یا تکثیر بیش از حد باکتری ها می شود. از این منظر هم می توانید ببینید، الکل پوست را خشک می کند، بنابراین مطمئنا باعث خشکی واژن تان هم خواهد شد، که دقیقا خلاف آن چیزی است که می خواهید.

     

    • گلیسیرین میتواند ناقل بیماری های ویروسی و عفونی مثل واژینوز باشد. گلیسیرین در ملین‌ها وجود دارد که به این معنا میباشد که روان کننده هایی که حاوی این ماده هستند خیلی برای رابطه جنسی مناسب نمیباشند.

     

    بنابراین هنگام خریداری و استفاده از مایع یا ژل روان کننده حتما به مواد اولیه ای که در ساختار آن استفاده شده دقت کنید.

     

    استفاده از ژل‌های روان کننده به معنای مشکل داشتن شما نیست

    یکی از ذهنیت های اشتباه در روابط جنسی این است که خانم های جوان نباید در حین رابطه جنسی از ژل لوبریکانت یا همان ژل های آمیزشی روان کننده استفاده نمایند و در صورت وجود یک بیماری جنسی نظیر خشکی واژن باید از ژل لوبریکانت استفاده کنند.این ذهنیت اشتباه را فراموش کنید تا از روابط خود بیشتر احساس رضایت کنید.

     

    نکات قابل توجه در خرید و استفاده از ژل‌های روان کننده جنسی (لوبریکانت)

    – ممکن است فردی به نوع خاصی از روان کننده داشته باشد و بقیه انواع دیگری از روان کننده ها را ترجیح بدهند. تنها چیزی که میتوان به همه توصیه کرد این است که از محصولی استفاده کنید که برای شما لذت بخش تر است و بیشتر شما را ارضا میکند.

     

    – از آن جایی که مهبل و واژن بافت بسیار ظریفی دارند، حتما باید مطمئن شوید که لوبریکانت مصرفی تان باعث تحریک این ناحیه ها نمی شود. بنابراین، بهتر است برای احتیاط ابتدا مقدار کمی از آن را روی قسمت داخلی بازو امتحان کنید تا واکنش پوست تان را بررسی کنید.

     

    – بعد از هر بار استفاده از ژل‌های روان کننده و نزدیکی، واژن را با استفاده از ژل‌های شستشوی مخصوص واژن کاملا شستشو دهید.

     

    – قبل از هر نزدیکی حمام کنید. این کار به سالم ماندن رحم همسرتان کمک می‌کند.

    چند نکته کاربردی برای تقویت هوش کودکان

    چند نکته کاربردی برای تقویت هوش کودکان

    چه عواملی باعث می‌شود که یک کودک به بزرگسالی باهوش و بااستعداد تبدیل بشود؟ همیشه بسیاری از والدین مشتاق هستند که کودکان‌شان همانند نوابغی چون ولفگانگ آمادئوس موتزارت (آهنگ‌ساز بزرگ اتریشی) پرورش پیدا کنند و اسطوره‌هایی برای موفقیت شوند. به همین جهت در این مقاله می‌خواهیم شما را با چند نکته کاربردی برای تقویت هوش کودکان آشنا کنیم.

    نکاتی برای افزایش هوش کودکان

    عجب زمانه‌ای شده! چرا دیگر کودکان نمی‌توانند کودکی کنند. مسلما باید به فشارها و برنامه‌ریزی‌های بیش از اندازه و استرس امتحانات که والدین به فرزندان‌شان تحمیل می‌کنند نیز توجه داشت. اما تعداد کمی از ما در مقابل تبِ رقابتی‌ای که بین والدین‌ در همه‌ی زمین‌های بازی کودکان و جشن تولدهای پیش‌دبستانی داغ شده است مصون مانده‌ایم. زبان‌های خارجه حالا دیگر الفبای جدید شده‌اند و مهدکودک‌ها هم حکم کلاس دوم دبستان را دارند. دکتر کیمبرلی برنمان که استادیار مؤسسه‌ی ملی تحقیقات آموزش‌های ابتدایی دانشگاه راتگرز در نیوجرسی و مشاور تحصیلی شبکه‌ی رادیوی ملی در زمینه‌ی آموزش است، در یکی از خاطراتش می‌گوید، «به یاد دارم وقتی پسرم نوپا بود، در محوطه‌ی بازی کودکان کنار مادر دیگری نشسته بودم. مادر کناری من فخر می‌فروخت که بچه‌ی من تمام حروف الفبا را بلد است و می‌تواند تا ۲۰ بشمارد. من هم می‌دانستم که پسرم بالاخره خودش همه‌ی این چیزها را یاد می‌گیرد، اما باز هم در دلم می‌گفتم، چه بد! چرا من نمی‌توانم از این جور حرف‌ها درباره‌ی پسرم بزنم؟»

    به‌هر حال علی‌رغم این جنون مفرط به نبوغ که خیلی از آمریکایی‌ها را به خودش مبتلا کرده است، دانش‌آموزان آمریکایی تلاش می‌کنند تا خودشان را در سطح دانش‌آموزان دیگر کشورهای جهان نگه دارند. عملکرد بچه‌های آمریکایی نسبت به دانش‌آموزان کشورهایی مانند فنلاند، سنگاپور و کره‌ی جنوبی در پرورش نسل جدیدِ نوابغ ریاضیات و علوم ضعیف‌تر است، در حالی که همین ریاضیات و علوم هستند که مهارت‌های اصلی دنیای نوین دیجیتال‌محور ما را می‌سازند. اما خطاهای ما در بحث پرورش نبوغ و استعداد کودکان‌مان از کجا ریشه می‌گیرد؟ منظورمان از کودک نابغه چیست و این امر به چه خصوصیاتی اشاره دارد؟

    گاهی اوقات کودک فقط زودتر شروع به حرف زدن می‌کند یا می‌تواند نام خود را زودتر از هم‌سالانش ‌بنویسد، اما در دیگر مواقع … نمی‌دانم چطور باید گفت! کودک استعداد خاصی از خود بروز می‌دهد: کنجکاوی، درک شهودی و بلوغ طبیعی‌ای که کودک از خود نشان می‌دهد او را از دیگر هم‌سالانش متمایز و برجسته می‌سازد.

    کودکان نابغه

    وقتی استیو جابز، رئیس فقید کمپانی Apple و مغز متفکر پشت ارزشمندترین ابزارهای دیجیتال، در اکتبر ۲۰۱۱ درگذشت، در آن زمان کارشناسان و متفکران بسیاری از سراسر جهان به تحقیق درباره‌ی توصیف دقیق خصوصیاتی پرداختند که او را تا این حد نابغه و باهوش ساخته بودند. پاسخ‌هایی که اغلب درباره‌ی نبوغ استیو جابز مطرح می‌شد، به‌نظر به‌اندازه‌ی خود ابداع جادویی جعبه‌های رایانه‌ای استیو جابز در هاله‌ای از ابهام قرار داشتند. هرچند زمانی می‌توان هوش و نبوغ را پیدا کرد که نابغه‌ها بتوانند در آزمایشِ زندگی‌ خود را اثبات کنند.

    اما آیا می‌توان هوش را ارزیابی کرد؟ چه کاری از دست شما برمی‌آید تا به کودک‌تان کمک کنید که صاحب چنین استعدادی بشود؟ به مطالعه‌ی این مقاله ادامه دهید تا ببینید چگونه می‌توانید نبوغ را در کودک‌تان پرورش بدهید و با چند نکته کاربردی برای تقویت هوش کودکان،آشنا شوید. خواهید دید که چگونه می‌توان از عملکرد کودک در مدرسه تا رفتنش به فروشگاه به‌ عنوان فرصتی برای ایجاد و توسعه‌ی دایره‌ی لغات، مهارت‌های ریاضی و ذکاوت مالی او استفاده کرد.


    توصیف نبوغ

    توصیف نبوغ در کودکان

    اولین نکته این است که نبوغ یک اصطلاح فرهنگی است. هیچ توصیف آماری‌ای از نبوغ وجود ندارد. حتی آزمون سخت‌گیرانه‌ای که انجمن بین‌المللی معروف بهره‌ی هوشی بالای Mensa برگزار می‌کند، نوابغ را شناسایی نمی‌کند بلکه صرفا می‌تواند افرادی را شناسایی کند که از نظر داشتن بالاترین خلاقیت و توانایی، جزءِ ۲ درصدِ برتر جمعیت جهان محسوب می‌شوند. به‌جای واژه‌ی «نابغه»، در دنیای تحصیل و آموزش، اصطلاح «مستعد» رایج‌تر و از نظر سیاسی صحیح‌تر محسوب می‌شود. مدارس بسیاری برنامه‌ای برای «افراد مستعد» دارند، اما چه تعداد از کودکان عملا به این گروه تعلق دارند؟ به گزارش انجمن بین‌المللی کودکان مستعد، حدود ۶ درصد از کودکان آمریکایی جزءِ این گروه هستند. دیگر کارشناسان اعتقاد دارند که این تعداد با نگاهی سخاوتمندانه ارائه شده و عملا میزان واقعی کودکان مستعد کمتر از این آمار است. میشل ری، مشاور سابق سازمان مدارس دولتی واشنگتن و مدیرعامل و مؤسس شرکت StudentsFirst که فعالیت‌های خود را وقف بهبود مدارس دولتی در سطح ابتدایی کرده است، در این باره می‌گوید، «کودکان مستعد بسیار نادرند … در یک کلاسِ سطح متوسط هیچ کودک مستعدی پیدا نمی‌شود. دختر من در کلاس افراد مستعد درس می‌خواند. حدود ۲۰ درصد از دانش‌آموزان همسال دخترم در این کلاس‌ها هستند، هوم … ولی همه‌ی این ۲۰ درصد واقعا جزءِ دانش‌آموزان مستعد نیستند». کلاس‌های ویژه‌ می‌تواند از همان مهدکودک‌ها شروع شوند و در آنها از طریق مشاهده‌ی رفتار کودک و بررسی نتایج یک سری از توانایی‌های آموزشی رایج و آزمون‌های استدلالی می‌توان افراد مستعد و غیرمستعد را از هم تشخیص داد. بعضی والدین همچنین از کمک روان‌شناسان کودک برای سنجش استعدادهای فرزندان خود استفاده می‌کنند که البته این فرایندِ استعدادیابی عمدتا بوسیله‌ی آزمون IQ صورت می‌گیرد.

    حقایق پنهانِ آزمون‌های ارزیابی استعداد

    امتحانات استانداردی که در مدارس ابتدایی دولتی برگزار می‌شود، فقط میزان یادگیری دانش‌آموزان را از بخش‌های تدریس شده‌ی محتوای آموزشی الزامی دولت ارزیابی می‌کنند. از طرف دیگر، آزمون‌های IQ بیشتر به توانایی‌های منطقی و استدلالی می‌پردازند. دکتر فرانک لوئیس، روان‌شناس آمریکاییِ سرپرست مؤسسه‌ی Mensa و مؤلف کتاب «پاسخ IQ» می‌گوید، «این آزمون‌ها توانایی کودک را در پیدا کردن راه‌حل‌های مسائل ارزیابی می‌کند. نتایج آن تا حد زیادی نشان می‌دهد که کودک قبلا چقدر تمرین داشته است … یعنی اینکه چقدر کودک فرصت حل مسئله‌های مشابه را از قبل داشته است.» با این حال بسیاری از کارشناسان می‌گویند هر دو نوع آزمون می‌تواند شاخص‌های ضعیفی برای ارزیابی توانایی حقیقی کودک باشند. ویوی‌ین کرک‌فیلد، معلم مهدکودک و مؤلف کتاب «به من بگو چطور! ایجاد خودباوری در کودک‌ با مطالعه، کاردستی و آشپزی» می‌گوید، «اگر کودکی شب قبل از امتحان خوب نخوابیده یا در حال گذراندن دوران نقاهتِ سرماخوردگی خود باشد یا اتاق‌اش خیلی گرم باشد یا کودک دیگری مدام بازیگوشی کند و حواس او را پرت کند، آیا باز هم نتیجه‌ی آزمون قابل‌اتکا خواهد بود؟».

    میزان واقعی کودکان مستعد

    دنیس فون روکل، رئیس سازمان آموزش و پرورش ملی در این مورد اظهار می‌کند که آزمون‌های استاندارد تنها یک مقیاس سنجش موفقیت دانش‌آموز است و هیچ‌وقت نباید به‌عنوان تنها روش ارزیابی به حساب بیاید. او اضافه می‌کند، «یک آزمون تنها فقط می‌تواند اطلاعات خیلی کمی از عملکرد کودک‌تان به شما بدهد. ما، والدین‌ و معلم‌ها می‌دانیم که کودکان ما خیلی بیشتر از نمره‌ی آزمون در چنته دارند. به بیان دیگر، آزمون‌ها تنها یکی از ابزارهای جعبه ابزار هستند. برای ساخت خانه به چکش نیاز دارید؟ بله، اما فقط با یک چکش نمی‌توان خانه‌ای را ساخت.»

    اِون لاولیس می‌پذیرد که نمره‌ی آزمون در بالاترین حد خود حتی برای پیش‌بینی میزان احتمال موفقیت آتی نیز با محدودیت روبه‌روست. نمره‌ی آزمون در نشان دادن مواردی که آزمون‌ها قادر به سنجش‌شان نیستند، بیشتر می‌توانند سودمند واقع شوند: توانایی درک نگرش‌ها و دیدگاه‌های دیگران، خویشتن‌داری و پشتکار همه جزءِ آن خصوصیاتی هستند که برای موفقیت در مدرسه و زندگی اهمیتی حیاتی دارند. دکتر برنمان که تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌ی رشد شناختیِ زودهنگام در کودکان انجام داده، معتقد است، «معلم‌های مهدکودک‌ها بیشتر بر کودکانی توجه دارند که خصوصیات اجتماعی و عاطفی ضعیف‌تری دارند، در حالی که در فضاهای دانشگاهی چنین امری مصداق ندارد. در مهدکودک‌ها به‌جای مهارت‌های ریاضی، علوم و زبانی، بیشترین توجه بر خصوصیات شخصیتی قرار دارد.»

    قدرت والدین

    تاثیر والدین بر هوش کودکان

    مادر استیو جابز او را که فرزند ژنتیکی پدری سوری‌تبار است در کودکی به فرزندخواندگی پل رینهولد جابز و همسرش، کلارا درآورد. پدرخوانده‌ی استیو از همان کودکی اصول ابتدایی الکترونیک را به او آموخت. شاید استیو در آن زمان نمی‌دانست که این آموزش‌ها بعدا تا چه حد می‌توانند برایش سودمند باشند. شاید همه‌ی ما پتانسیل انجام معجزه داشته باشیم. لاولیس می‌گوید که هوش، ۴۹ درصد ژنتیکی و ۵۱ درصد انگیزشی است. دیگر متخصصان اتفاقا برعکس این ایده را پذیرفته‌اند، محیط (بخوانید: تأثیر والدین) بیشترین تأثیر را در هوش کودک دارد. میشل ری می‌گوید، «فرض کنیم که کودکان باهوش، در شکم مادر خود باهوش به دنیا می‌آیند، اما من بارها و بارها دیده‌ام که همه فکر می‌کنند این کودک باهوش در آینده به سوپراستاری تبدیل خواهد شد ولی با گذشت زمان معلوم شد که این تصورات فقط خواب و خیال بوده‌اند. از طرفی دیگر، کودکی که هیچ‌کس آینده‌ای برایش متصور نمی‌شد، با بلوغ خود به دستاوردهای فوق‌العاده عظیمی دست می‌یابد». نمونه‌ی بارز آن هم آلبرت اینشتین است که پدرش از کودکی او را کودن می‌دانست. برنمان اشاره می‌کند، «شاید هوش ژنتیکی باشد یا شاید هم کودک آن را از شما یاد بگیرد.» در ادامه خواهیم گفت که با چه کارهایی می‌توانید به فرزندتان کمک کنید که علاوه بر کسب نمرات بهتر در مدرسه، اشتیاق بیشتری هم برای یادگیری پیدا کند. و خواهید دید که چگونه راهی برای تقویت هوش کودکان خود پیدا کنید.


    حرف، حرف، حرف

    آموزش والدین به کودکان

    یکی از راه‌های تقویت هوش کودکان صحبت کردن و کلنجار رفتن با کودک است. از کودک خود پرسش‌های بدون پاسخ مشخص بپرسید. پرسش‌هایی که پاسخ به آنها مستلزم خلاقیت و استدلال است؛ مانند «وقتی که به ساحل دریا می‌رویم، چه می‌شود اگر برای خوردن بستنی توقف کنیم؟» برنمان معتقد است که این گونه پرسش‌ها به کودک کمک می‌کند که روی دانسته‌های خود فکر کند و نظرش را بگوید. نگران این نباشید که فهم این پرسش متناسب با سن کم کودک‌تان نیست. به همین ترتیب نیز به‌خاطر به‌کار بردن واژه‌های نسبتا پیچیده نگرانی به دل خود راه ندهید. شاید کودک متوجه پرسش‌ها نشود، اما اگر واژه‌های این پرسش را چند بار در زمینه‌ی مرتبطی به‌کار ببرید، بالاخره متوجه حرف‌تان می‌شود. جان شاتر، پدری از سیفورد نیویورک هنگام انجام فعالیت‌های روزانه‌اش، بالاترین اولویت خود را صحبت با پسر ۲ ساله‌اش، جک می‌داند. این پدر می‌گوید، «ما از ابزارها حرف می‌زنیم. من به جک نحوه‌ی کار با خط‌کش تی، مته، متر نواری و چکش را نشان می‌دهم» ملیسا، مادر جک می‌گوید، «نتیجه‌ی این کار فوق‌العاده حیرت‌انگیز است. جک نام تمام ابزارها و موادی مانند تخته گچی، بتونه و لفاف محافظ (پارچه‌ای که کف اتاق یا روی اثاثیه پهن می‌کنند تا هنگام نقاشی و کار کثیف نشوند) را می‌داند. حالا هم جک در حال یادگیری اندازه‌گیری، چپ و راست پیچاندن پیچ‌گوشتی و رنگ‌های نقاشی است.»

    مطالعه، مطالعه، مطالعه

    مطالعه والدین با کودکان

    یکی از راه‌های تقویت هوش کودکان مطالعه کردن است. تحقیقات دائما اثبات کرده‌اند که دسترسی به کتاب‌ها و وقت مطالعه‌ی نوبتی تک به تک می‌تواند موفقیت در مدرسه را برای فرزندتان پیشگویی کند. کیم داون‌پورت، مدیر ارشد برنامه‌ سازمان Jumpstart –سازمان ملی سوادآموزی زودهنگام در آمریکا- می‌گوید، «مطالعه مغز را تحریک می‌کند تا با جهان ارتباط برقرار کند و دانش پیش‌زمینه‌ای درباره‌ی جهان به‌دست بیاورد. مطالعه پایه و اساس هرگونه یادگیری است و کودک را قادر می‌سازد تا محتوای همه‌ی زمینه‌ها از جمله ریاضی و علوم را جذب کند و آنها را به‌کار بگیرد.» ایجاد مدلی از عادات خوب مطالعه‌ به کودک مزیت ارزشمندی می‌بخشد. وقتی کودک می‌بیند والدینش با علاقه و لذت مطالعه می‌کنند، این حس به وی نیز سرایت می‌کند. داون‌پورت می‌گوید، «از کودک خود بخواهید کنارتان روی مبل بنشیند و با هم به خواندن کتاب بپردازید. کتاب‌ها را بیرون و در سبد، طاقچه، قفسه‌ی کتاب و میز چای‌خوری بگذارید تا در دسترس کودک باشد. کتابی را که می‌خوانید با کودک خود سهیم شوید و از او بخواهید که همین کار را انجام بدهد. با این روش نه تنها جرقه‌ی مکالمه بین شما و کودک‌تان زده می‌شود، بلکه دامنه‌ی واژگان و درک مطلب او نیز افزایش می‌یابد.

    نتایج تمجید و تحسین

    تاثیرات تحسین کودکان

    پشتکار از جمله خصوصیاتی است که کودک‌تان را نزد معلم‌ها و بعدا کارفرماها عزیز می‌کند. ما در جایگاه فرهنگ برای کودکان هستیم ولی چنان خود را مشغول ایجاد فضایی برای خوشی کودکان‌مان می‌کنیم که حساب زمانی را که باید عملا صرف ایجاد شخصیتی خوب در آنها بشود، از دست می‌دهیم. میشل ری می‌گوید، «بچه‌های من هردو فوتبال بازی می‌کنند و هردو بوی خیلی بدی می‌دهند. با قضاوت روی تقدیرنامه‌ها و مدال‌هایی که در اتاق خود ردیف می‌کنند، پیش خود فکر می‌کنید که این بچه‌ها رونالدوی بعدی خواهند بود.» اگر دائما به شما بگویند که در رشته‌ی خود بهترین هستید، به‌سختی می‌توانید شکست را بپذیرید. وقتی این بچه‌ها به مدرسه بروند و آنجا مشکلی پیش بیاورند، آنها خودشان را مقصر نمی‌دانند و به اشتباه خود اعتراف نمی‌کنند. استفانی روزالز، روان‌شناس آموزشی اهل کالیفرنیا می‌گوید، «حمایت صحیح و اصولی امری کلیدی است. نسبت به بچه‌هایی که والدین‌شان دائما آنها را باهوش می‌نامند، بچه‌هایی که برای حل مسئله‌ای مورد تحسین قرار می‌گیرند در مدرسه انگیزه‌ی بیشتری از خود نشان می‌دهند. والدینی که بی‌دلیل کودک خود را باهوش می‌دانند، با این تحسین‌های بی‌مورد اغلب موجب می‌شوند که فرزندشان وقتی نتوانست به‌راحتی به هدفش دست پیدا کند، احساس سرخوردگی و ناکامی کند. به‌جای تحسین و تمجیدهای افراطی مثل «تو یک ستاره هستی!»، به فرزندان خود فقط هنگام کسب موفقیت، تبریک بگویید و مثلا بگویید «از اینکه توانستی راه متفاوتی در پاسخ مسئله پیدا کنی، بهت افتخار می‌کنم.»


    تشویق کنجکاوی

    تحریک کنجکاوی کودکان

    یکی دیگر از راه‌های تقویت هوش کودکان، این است که کنجکاوی‌شان را حمایت و برانگیخته کنیم. برنمان می‌گوید، «پیش‌دبستانی‌ها تقریبا علاقه‌ی وافری به کنجکاوی دارند، اما وقتی بچه‌ها بزرگ‌تر می‌شوند، این حس کنجکاوی را از دست می‌دهند. با برانگیختن حس کنجکاوی‌ آنها با موضوعات موردعلاقه‌شان، این میل را در بچه‌های خود بیدار نگه دارید. سؤالاتی درباره‌ی بازی رایانه‌ای‌شان بپرسید و در مورد آن با او صحبت کنید. حتی اگر فرزندتان روی گوشی خود Pokémon بازی می‌کند، مثل یک دوست با گفت‌وگو راجع به آن با فرزند خود صحبت کنید. وقتی بتوانید تعامل دوطرفه‌ای را میان خود و کودک‌تان برقرار کنید، می‌توانید حاصل آن را در کودک باهوش‌تری ببینید. خواهید دید که فرزندتان نیز شروع به پرسیدن سؤالات می‌کند و دنبال موارد جالب‌تری می‌گردد که به شما نشان دهد. برای اینکه کودک خود را به خصوصیت دلخواه خود دربیاورید، باید زمان بگذارید و وقت بیشتری با کودک‌تان صرف کنید؛ به‌عنوان مثال به موزه بروید یا نمایش جالبی را با هم تماشا کنید. به فرزند خود بگویید که از کجای آن خوش‌تان آمد و چرا آن را دوست داشتید. ریچ براون، پدر دو فرزندی که در نیویورک زندگی می‌کند، سابقا حتی جمعه‌ها هم کار می‌کرد. برای اینکه علایق خود را با پسرش اریک در میان بگذارد، وقتی اریک در مدرسه‌ی دبستانی بود، گاهی به دنبال پسرش در مدرسه می‌آمد و او را با خود به موزه می‌برد. معلم‌های اریک به‌اتفاق از این بابت رضایت داشتند، چون روز بعد اریک درباره‌ی چیزهایی که یاد گرفته بود برای بچه‌های کلاس تعریف می‌کرد. آقای براون راجع به اریک می‌گوید، «اریک این روزها خودش را کارشناس می‌دانست و همین امر در طول این سال‌ها موجب شد که اعتماد و علاقه‌اش برای یادگیری بیشتر تقویت بشود.»

    غنیمت شمردن لحظاتِ مناسب ‌آموزش

    روزالز می‌گوید که می‌توانید مهارت‌های مدرسه‌ای فرزندتان را در طول روز هم تقویت کنید. فرض کنید با فرزندتان از کنار یک آسیاب بادی رد می‌شوید. به‌جای اینکه به فرزند خود بگویید، «هی، یه آسیاب بادی!»، می‌توانید چنین سؤالی بپرسید: «به‌نظرت آسیاب بادی چیکار میکنه؟». با تشویق مشاهده‌ی جزئیات به فرزند خود کمک می‌کنید که مانند کلاس مدرسه دانش جدیدی یاد بگیرد. وقتی با فرزندتان به فروشگاهی می‌روید، می‌توانید از همین فرصت برای گسترش دایره‌ی واژگان، مهارت‌های ریاضی و ذکاوت مالی فرزند خود نیز استفاده کنید. اگر از فرزند دوساله‌ی خود بخواهید که نام میوه‌هایی را که در پاکت می‌گذارید، بگوید. از فرزند سه‌ساله‌ی خود بخواهید که دنبال کنسرو نخود سبز بگردد و به فرزند پنج‌ساله‌ی خود بگویید که نام خوراکی موردعلاقه‌‌اش را روی کاغذ بنویسد. بچه‌های بزرگ‌تر می‌توانند قیمت‌ها و اندازه‌ها را مقایسه کنند و کوپن‌های خرید را مرتب کنند. سارا براون، معلم پیش‌دبستانی در لس‌آنجلس تعریف می‌کند که توانسته بچه‌های دوساله‌ی مهدکودک را به نقاشی سیب‌ها، موزها و هویج‌های باریک علاقه‌مند کند. وقتی همین شاگردها به گروه بچه‌های چهارساله رسیدند، سارا متوجه شد که شاگردهای نقاش سابق‌اش حالا مهارت‌های پیش‌نوشتاری بهتری نسبت به دیگر بچه‌های هم‌سال خود دارند.

    استفاده از فرصتها برای آموزش کودکان

    فرزندان‌تان از نظر بهره‌ی هوشی چه پیشرفته باشند چه معمولی، بهترین کاری که می‌توانید برای رشد آنها بکنید این است که بچه‌های خود را در فعالیت‌ها مشارکت بدهید. بردن بچه‌ها به این سفر خودیابی‌ می‌تواند محرکی برای رشد نبوغ و هوش آنها باشد. خلاصه بگویم: بهترین خواسته‌ی‌ شما برای فرزندتان چیست؟ خوشبختی؟ لذت؟ اعتماد؟ محبوبیت؟ بهتر است همه‌ی این ایده‌ها و خواسته‌ها را کنار بگذارید. هدف‌تان باید این باشد که به کودک خود کمک کنید تا پتانسیل خود را به بهترین شکل ممکن بروز بدهد، مگر نه؟ اگر متن را از ابتدا تا اینجا کاملا خوانده باشید، در راه درستی افتاده‌اید.

    درس‌هایی از استیو جابز، قهرمان بی‌بدیل Apple برای آموزش کودکان‌تان

    کودکی استیو جابز
    1. به کار خود عشق بورزید. واضح است که شور و اشتیاق، محرکی برای نبوغ استیو جابز بود و او این خصوصیات را مدیون والدین‌اش است. پل و کلارا جابز فرزند خود را در محیطی مملو از حمایت و بدون مداخله‌جویی بار آوردند. وقتی کودکان اجازه تجربه و آزمایش پیدا کنند، خلاقیت در آنها جریان می‌یابد.
    2. تفکر متفاوت. استیو هیچ‌گاه وضعیت موجود را نپذیرفت. دفعه‌ی بعدی که فرزندتان باید پروژه‌ای را انجام بدهد، به او کمک کنید که غیر از اولین ایده‌ای که به ذهنش می‌رسد، حداقل دو راه دیگر هم برای حل مسئله‌ی پروژه پیدا کند.
    3. شناخت صحیح. کمال‌گرایی استیو جابز محرکی برای پیش‌بینی و آینده‌نگری‌ او در تولید محصولات محبوب و دوست‌داشتنی‌اش بود. در برابر وسوسه‌ی خود در بیان تملق و تحسین همه‌ی کارهای فرزندتان مقابله کنید. در این صورت فرزندتان یاد می‌گیرد که پشتکار داشته باشد.

    بخوانید که این ستاره‌های بزرگ دنیا چگونه از کودکی کار خود را شروع کردند. باورش آسان نیست!

    آلبرت اینشتن

    کودکی آلبرت اینشتین

    • مبتکر نظریه نسبیت؛ پدر فیزیک جدید
    • آلبرت از مدرسه متنفر بود.

    اوپرا وینفری

    ;کودکی اپرا وینفری

    • غول رسانه‌ای؛ شخصیتی نیکوکار و بشردوست
    • مادربزرگش در سه سالگی به او خواندن را یاد داد که همین موجب پرورش عشق معروف او به کتاب‌خوانی شد.

    مارک زاکربرگ

    کودکی مارک زاکربرگ

    • کارآفرین اینترنتی؛ مؤسس Facebook
    • پدرش در ۱۲ سالگی به او برنامه‌نویسی Atari BASIC را یاد داد.

    جِی زی

    چند نکته برای تقویت هوش کودکان

    • از شاخص‌ترین رپرهای دنیای موسیقی؛ تاجر
    • برای اینکه او را از ضرب گرفتن با انگشت روی میز آشپزخانه بازدارند، مادرش یک دستگاه پخش موسیقی کاست‌دار برایش خرید.

    گلوریا استاینم

    چند نکته برای تقویت هوش کودکان

    • روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی و سیاسی
    • تا سن ۱۱ سالگی هرچند وقت یک‌بار به مدرسه می‌رفت.

    الکساندر گراهام بل

    تقویت هوش کودکان

    • دانشمند؛ مخترع تلفن
    • بعد از اینکه در سن ۱۲ سالگی با ماهوت پاک‌کن و پارو توانست دستگاه آسیاب گندمی درست کند که سبوس گندم‌ را حفظ می‌کرد، دوست پدرش به او یک کارگاه کوچک بخشید.

    تونی موریسون

    تقویت هوش کودکان

    • برنده‌ی جایزه نوبل و پولیتزر
    • پدرش قصه‌های عامیانه‌ای از زندگی سیاه‌پوستان برای تونی موریسون تعریف می‌کرد که بعدها الهام‌بخش داستان‌های او شدند.

    بهترین نوع ورزش برای مغز چیست؟

    بهترین نوع ورزش برای مغز چیست؟

    امروزه، همه می‌دانند که تمرینات ورزشی ساختار و عملکرد مغز را تغییر می‌دهند. مطالعاتی که بر روی حیوانات و انسان‌ها صورت گرفته نشان می‌دهد که فعالیت‌های جسمی، حجم مغز را به صورت کلی افزایش می‌دهند و می‌توانند حفره‌هایی را که به دلیل بالا رفتن سن در ماده‌ی سفید و خاکستری مغز ایجاد می‌شود، کاهش دهند. اما اینکه بهترین نوع ورزش برای مغز چیست، سوالی است که پاسخش را در مقاله پیش‌رو می‌خوانید.

    با توجه به مطالعه‌ای جدید بر روی موش‌ها، به نظر می‌رسد بعضی از ورزش‌ها نسبت به بقیه برای تقویت مغز مفیدتر باشند. برای اولین بار، دانشمندان تأثیرات عصبیِ انواع مختلف ورزش‌ها را بر روی مغز با هم مقایسه کردند: دویدن، تمرین با وزنه و تمرینات وقفه‌دارِ با شدت بالا. نتایج جالب‌ توجه بودند و نشان می‌دادند شاید تمرینات سخت برای سلامت طولانی مدت مغز گزینه‌ی مناسبی نباشند.

    ورزش کردن، نورون‌زایی یا ایجاد سلول‌های مغزی جدید را هم در مغز بالغ افزایش می‌دهد. مطالعاتی که بر روی حیوانات صورت گرفته‌اند، نشان می‌دهند تعداد نورون‌های جدیدی که بعد از ورزش‌هایی مثل دویدن بر روی چرخ متحرک یا تردمیل، در «هیپوکامپ» (ناحیه‌ای کلیدی در مغز که به یادگیری و حافظه مربوط می‌شود) پدیدار می‌شوند، دو یا حتی سه برابر تعداد نورون‌هایی هستند که در هیپوکامپ حیواناتی که نشسته‌اند، مشاهده می‌شوند. دانشمندان معتقدند که ورزش کردن تأثیرات مشابهی بر هیپوکامپ انسان نیز دارد.


    دویدن در مسافت‌های طولانی تأثیر به‌سزایی بر مغز دارد

    مطالعاتی که در رابطه با ورزش و نورون‌زایی انجام شده بودند بر دویدن در مسافت‌های زیاد تمرکز داشتند. موش‌های آزمایشگاهی دویدن را خوب بلدند. اما اینکه آیا دیگر انواع ورزش‌ها هم به همین شکل در تولید عصب‌ها و سلول‌های جدید در مغز تأثیر می‌گذارند، همچنان ناشناخته بودند و با توجه به محبوبیت ورزش‌هایی مانند تمرین با وزنه و تمرینات وقفه‌‌دارِ با شدت بالا، این موضوع این روز‌ها توجه خیلی از دانشمندان را به خود جلب کرده است.

    بنابراین، در مطالعه‌ی جدیدی که این ماه در مجله‌ی تخصصی فیزیولوژی (Journal of Physiology) به چاپ رسید، محققان دانشگاه «ییواسکیلا» در فنلاند، گروه بزرگی از موش‌های بالغِ نر را مورد مطالعه قرار دادند. محققان ماده‌ای به موش‌ها تزریق کردند که سلول‌های جدید مغزی را نشانه‌گذاری می‌کرد و گروه‌هایی از آنها را به انجام ورزش‌های مختلف واداشتند، در حالی که یکی از آن گروه‌ها را ساکن و نشسته نگه داشتند.

    در قفس تعدادی از این موش‌ها، دستگاهی مانند تردمیل قرار دادند تا هر زمان که خواستند روی آن بدوند. بیشتر آنها هر روز چند مایل به صورت آرام روی آنها می‌دویدند، البته مسافتی که موش‌ها می‌دویدند با هم تفاوت داشت. بعضی از موش‌ها هم تمرین‌های مقاومتی را شروه کردند، یعنی با وزنه‌های کوچکی که به دُم‌شان بسته شده بود از دیوارها بالا می‌رفتند.


    در حالی که دیگر موش‌ها تمریناتی را که شبیه تمرینات وقفه‌‌دارِ با شدت بالا بود، انجام دادند. این دسته موش‌ها روی تردمیل‌های کوچک قرار داده شدند و برای سه دقیقه با سرعت زیاد می‌دویدند، سپس دو دقیقه به صورت آرام بر روی دستگاه راه می‌رفتند و بعد کُل این مراحل دو بار تکرار می‌شد تا در نهایت به ۱۵ دقیقه دویدن می‌رسید.

    این روند هفت هفته ادامه داشت و بعد از آن دانشمندان بافت‌های هیپوکامپ در تمامی این حیوانات را با دقت بررسی کردند. آنها به نسبت ورزشی که هر کدام از این حیوانات انجام داده بودند، سطوح مختلفی از نورون‌زایی را مشاهده کردند.

    موش‌هایی که بر روی تردمیل به آرامی دویده بودند، میزان زیادی از نورون‌های جدید در مغزشان تشکیل شده بود. در این موش‌ها بافت‌های هیپوکامپ با نورون‌های جدید پر شده بودند، و تعداد نورون‌ها در مقایسه با مغز حیواناتی که نشسته بودند بسیار بیشتر بود. هر چه مسافتی که موش‌ها در طول آزمایش دویده بودند بیشتر بود، سلول‌های جدید بیشتری هم در مغزشان به‌وجود آمده بود.

    تعداد نورون‌های به‌وجود آمده در مغز حیواناتی که تمرینات وقفه‌دارِ با شدت بالا انجام داده بودند، بسیار کمتر بودند. البته تعداد‌شان نسبت به حیوانات نشسته بیشتر بود ولی در مقایسه با حیوانات دونده بسیار کمتر بود.

    و موش‌هایی که تمرینات با وزنه انجام داده بودند، با اینکه در انتهای دوره‌ی آزمایشی قوی‌تر شده بودند، ولی تغییر زیادی در شکل‌گیری نورون‌های جدید در مغز آنها دیده نشده بود و بافت هیپوکامپ آنها دقیقا مشابه حیواناتی بود که اصلا ورزش نکرده بودند.

    تمرین با وزنه به اندازه‌ی دویدن بر نورون‌زایی در مغز تأثیر ندارد

    البته، مسلم است که موش‌ها با انسان‌ها تفاوت دارند. اما یافته‌های این مطالعه اغوا‌کننده هستند. «میریم نوکیا»، محققی از دانشگاه «ییواسکیلا» در فنلاند که مدیریت این تحقیق را برعهده داشت می‌گوید: «این مطالعات نشان می‌دهند که تمرینات ایروبیک می‌توانند برای مغز انسان در مقایسه با بقیه‌ی تمرینات مفیدتر باشند.»

    هنوز دلیل اینکه چرا دویدن در مسافت‌های طولانی در تولید عصب‌های جدید در مغز از دیگر ورزش‌ها مؤثرتر هستند به وضوح مشخص نشده است، اما دکتر نوکیا و همکارانش حدس می‌زنند که دویدن باعث آزاد شدن ماده‌ی خاصی در مغز می‌شود که به «فاکتور نورون‌زایی مشتق شده از مغز» معروف است که می‌تواند باعث زایش نورون‌های جدید شود و هرچه مسافتی که دویده شود بیشتر باشد، تعداد نورون‌های تولید شده بیشتر خواهد بود.


    از طرف دیگر، با اینکه تمرین با وزنه برای سلامت عضلانی مغز بسیار مفید است، اما یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهند که تأثیر خیلی کمی در سطح نورون‌زایی در مغز دارد.

    در حالی که فواید تمرینات وقفه‌دارِ با شدت بالا تحت شعاع شدت این تمرینات قرار دارد، دکتر نوکیا می‌گوید: «این نوع تمرینات سطح استرس را بالا می‌برند و استرس میزان نورون‌زایی در هیپوکامپ مغز بالغ را کاهش می‌دهد.»

    البته این نتایج بدین معنی نیستند که فقط دویدن و تمرینات ورزشیِ مقاومتیِ شبیه به آن مغز را تقویت می‌کنند. به نظر می‌رسد این نوع فعالیت‌ها باعث بیشترین حد نورون‌زایی در هیپوکامپ می‌شوند، اما احتمالا تمرین با وزنه و تمرینات وقفه‌دار، تغییرات دیگری در مغز به وجود می‌آورند. احتمالا این نوع ورزش‌ها در تولید رگ‌های خونی جدید و تشکیل ارتباطات جدید بین سلول‌های مغزی یا بین قسمت‌های مختلف مغز، مؤثر هستند.

    پس اگر در حال حاضر با وزنه تمرین می‌کنید یا فقط تمرینات وقفه‌دارِ با شدت بالا انجام می‌دهید، به این کار ادامه دهید ولی بد نیست هر از گاهی برای سلامت هیپوکامپ‌تان هم شده، دویدن یا دوچرخه سواری را نیز امتحان کنید.

    چگونه لاغر شوم ؟

    دانستی جدید در مورد لاغر شدن

    چگونه لاغر شوم

    راه های مناسب برای لاغر شدن را از امروز اغاز کنید

    ترفند ۱: قبل از غذا خوردن آب بنوشید
    آب کالری ندارد و نوشیدن ۱ یا ۲ لیوان آب قبل از غذا خوردن باعث می‌شود به‌سرعت احساس سیری کنید. این کار از پرخوری جلوگیری می‌کند و به بدن شما آب کافی می‌رساند.
    ترفند ۲: حرکت کردن را فراموش نکنید
    لازم نیست که چندین ساعت به باشگاه ورزشی بروید یا به شدت ورزش کنید تا وزن کم کنید. شما می‌توانید هر روز با انجام دادن کارهای بسیار ساده کالری بسوزانید. مثلا در پارک قدم بزنید، اتومبیلتان را کمی دورتر از مقصد پارک کنید تا کمی پیاده‌روی کنید یا به جای استفاده از آسانسور از پله‌ها بالا بروید.

    چگونه لاغر شوم

    ترفند ۳: بعضی از غذاها را از وعده‌های غذایی تان حذف کنید
    فقط چند مورد از مواد غذایی مانند بستنی، آب‌نبات، چیپس، سیب‌زمینی سرخ‌شده و شیرینی‌جات را از وعده‌های غذاییتان حذف یا کم کنید. اگر ۶ مورد از این‌ها را در طول هفته می‌خورید، آن‌ها را به ۴ یا ۵ کاهش دهید. هفته به هفته یکی از آن‌ها را کم کنید تا زمانی که دیگر خوردن آن‌ها را کاملاً کنار بگذارید. مواد غذایی دیگری مانند ماست، خشکبار، هویج یا سایر میوه‌های تازه را جایگزین آن‌ها کنید.
    ترفند ۴: حواستان به کالری نوشیدنی‌ها باشد
    علت اصلی وزن کم نکردن خیلی از افراد این است که آن‌ها متوجه نیستند چقدر نوشیدنی‌های پرکالری همچون نوشابه، شربت یا چای شیرین می‌خورند. هر کدام از این مواد حاوی حجم بسیار زیادی کالری است. به جای این‌ها می‌توانید از نوشیدنی‌ها و آبمیوه‌های طبیعی استفاده کنید.
    ترفند ۵: در فواصل زمانی معین مواد غذایی بخورید
    اگر برای کاهش وزن به خود گرسنگی بدهید کاملا اشتباه کرده‌اید زیرا این کار متابولیسم بدنتان را کاهش داده و باعث می‌شود هنگام مواجهه با غذاهای ناسالم نتوانید خود را کنترل کنید. برای کاهش وزن ضروری است که شما در فواصل زمانی مشخصی مقداری مواد غذایی به بدنتان برسانید و از این طریق از کاهش فشار خونتان جلوگیری کنید.
    ترفند ۶: خودتان غذا درست کنید
    برای خودتان غذا حاضر کنید و از این طریق نه تنها کیفیت و حجم آن را کنترل کنید بلکه مقدار و حجم شکر، نمک و چربی که استفاده می‌کنید را کاهش دهید.
    ترفند ۷: کم نخوابید زیرا کم‌خوابی موجب چاقی می‌شود
    اگر به اندازه کافی نخوابید در طول روز احساس خستگی می‌کنید و نمی‌توانید برای کاهش وزنتان برنامه‌ریزی یا تلاش کنید. مطالعات متعددی نشان داده است که کمبود خواب باعث میل به خوردن غذاهایی با کالری بیشتر می‌شود.
    ترفند ۸: غذاهایی بخورید که حاوی فیبر و پروتئین بیشتری است
    میوه‌های تازه، دانه‌ها، خشکبار و غلات از جمله این غذاها هستند. مواد غذایی حاوی فیبر و پروتئین سبب سیری شده وهمچنین باعث می‌شوند که کالری کمتری مصرف کنید.
    ترفند ۹: قبل یا هنگام خوردن غذا آن را بو کنید
    بو کردن وفکر کردن به یک ماده غذایی باعث می‌شود که شما کمی احساس سیری کنید و کمتر بخورید. بعد از هر گاز یا خوردن هر قاشق غذا این کار را تکرار کنید. علاوه بر این، این کار باعث می‌شود از غذا خوردنتان لذت ببرید و پرخوری عصبی نکنید.

    ترفند ۱۰: چند ورزش ساده را به برنامه روزانه‌ تان اضافه کنید
    هر وزرش ساده‌ای را می‌توانید انجام دهید اما فراموش نکنید که هر ورزش را بین ۶۰ تا ۹۰ ثانیه انجام دهید تا ماهیچه‌تان را خسته کرده و موجب کالری‌سوزی شود. دراز و نشست، اسکوات، شنا رفتن و غیره از جمله این ورزش‌ها هستند.
    ترفند ۱۱: مواد و وعده‌های غذایی تان را یادداشت کنید
    هرچه که برای وعده‌های غذایی و میان وعده‌ها مصرف می‌کنید و فعالیت‌های بدنی که انجام می‌دهید را یادداشت کنید. با این کار پیشرفت خود را بررسی کرده و بیشتر برای رسیدن به هدفتان تلاش می‌کنید.

    شما هم میتوانید لاغر شوید

    خطرناک ترین داروهای جهان را بشناسید

    خطرناک ترین داروهای جهان را بشناسید

    خطرناک ترین داروهای جهان را بشناسید

    بیشتر داروهایی که ریشه مخدر دارند می توانند منجر به مرگ شوند و باید در مصرف آن ها نهایت دقت را به خرج داد. با مرگ بار ترین داروهای حال حاضر جهان آشنا شوید. در طی ۴ سال اخیر، مرگ ناشی از اور دوز( مصرف بیش از حد دارو) بیش از ۲۳ درصد بوده است. در این مقاله قصد داریم چند مورد از دلایل آن را بیان کنیم.

    پس همراه ما باشید. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴، تعداد افرادی که جان خود را به خاطر اوردوز در ایالت متحده آمریکا از دست داده اند تا ۲۳ درصد افزایش یافته است. ۱۰ مورد از داروهایی که مسئول چنین مرگ و میرهایی بوده اند در سه طبقه بندی اصلی جای می‌گیرند: مواد مخدر یا اپیوئید(که در برگیرنده هروئین،مسکن‌هایی همچون اکسی کدون، هیدروکدون، مورفین،

    و فنتانیل و همچنین متادون، که برای درمان اعتیاد به هروئین استفاده می‌شود)، بنزودیازپین(همچون آلپرازولام که برای درمان اضطراب مورد استفاده قرار می‌گیرد و نیز سایر داروهایی که برای درمان افسردگی، بی خوابی، حالت تهوع استفاده می‌شود)، محرک‌هایی مثل کوکائین و متامفتامین.

    به ترتیب، در سال ۲۰۱۴، ۱۰ مورد از مرگبارترین داروهایی که باعث از دست رفتن جان انسان ها شده است به شرح زیر می‌باشد:

    هروئین
    کوکائین
    اکسی کدون
    آلپرازولام
    فنتانیل
    مورفین
    متامفتامین
    متادون
    هیدروکدون
    دیازپام

    محققان مرکز ملی کنترل بیماری‌ها با بررسی علل و عوامل مرگ ناشی از اوردوز دریافته اند که مرگ ناشی از اوردوز هروئین در طول دوره زمانی ۵ ساله سه برابر شده است. همچنین مرگ ناشی از متامفتامین نیز به دو برابر افزایش یافته است. همچنین از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، مرگ ناشی از اوردوز فنتانیل که اغلب برای درمان درد مورد استفاده قرار می‌گیرد

    دو برابر شده است. تعداد فزاینده اعتیاد به مواد مخدر به یک نگرانی تبدیل شده است. به همین خاطر دولت‌ها تلاش می‌کنند راهی را برای مقابله با این مشکل بیابند.

     

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت سایت دانلود رایگان محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
طراحی و کدنویسی : پرشین وردپرس